У часы, калі адпачынак на моры беларусы могуць параўнаць з коштам на старэнькую хатку ў вёсцы, самы час прыглядзецца да родных прастораў. Тым больш, што тут можна лёгка знайсці айчынныя аналагі сусветна вядомых населеных пунктаў.
Балі
У заўзятых падарожнікаў у гэтым месцы абавязкова з’явяцца асацыяцыі з прыгожымі марскімі пейзажамі, пляжамі з белым пяском і вось гэтым усім, хоць простаму беларусу бліжэй і больш зразумелыя іншыя дэкарацыі. А ўсё таму, што Балі – гэта яшчэ і звычайная вёска ў Шчучынскім раёне. Побач знаходзяцца населеныя пункты з такімі паэтычнымі назвамі, як Агароднікі і Барташы.
Балі, нягледзячы на прыгожую назву, з кожным годам становіцца ўсё больш пустой. Зараз там не налічыш і двух дзясяткаў дамоў, а жыхары – у асноўным пенсіянеры. Хоць сама вёска з гісторыяй. Першыя згадкі пра яе адносяцца да XVI стагоддзя.
Парыж
Гэты аграгарадок знаходзіцца ў Пастаўскім раёне. Цікавы факт: аднойчы вёску пераіменавалі ў банальны і нічым непрыкметны Новадруцк. Але мясцовыя жыхары не згадзіліся з гэтым і ў 2006 годзе дабіліся, каб зноў афіцыйна называць сябе парыжанамі, а малую радзіму – Парыжам.
З Мінска да гэтага Парыжа лёгка дабрацца на машыне ўсяго за пару гадзінаў – пры жаданні можна праехаць туды-назад за адзін дзень.
Праўда, акрамя фота з дарожным знакам, рабіць тут асабліва няма чаго. Хіба што паглядзець на копію Эйфелевай вежы, дзве фігуркі святых каля ўваходу ў музей, які зараз не працуе, і аднапавярховы будынак касцёла.
Дублін
Вёска з такой прыгожай ірландскай назвай знаходзіцца ў Гомельскай вобласці, недалёка ад горада Брагіна.
Па легендзе, у часы прыгоннага права мясцовыя сяляне неяк паднялі паўстанне, і для іх падаўлення землеўладальнік выпісаў жаўнераў-наёмнікаў з далёкай Ірландыі.
Паўстанне падавілі, буйных сялян супакоілі, але землеўладальнік раптам вырашыў не плаціць "варагам". Тым нічога не засталося, як пасяліцца побач – бо грошай на адваротны шлях усё-роўна не было. У памяць аб радзіме яны і назвалі сваю новую вёску Дублін.
Паводле іншай версіі, усё было прасцей: назву вёсцы далі, дзякуючы мноству дубоў, якія да гэтага часу растуць у гэтых месцах. На карысць гэтай версіі кажа і тое, што ў нашыя дні ў беларускім Дубліне ўсе жыхары маюць славянскую знешнасць.
Палесціна
Беларуская Палесціна знаходзіцца ў Астравецкім раёне. Жылых дамоў там – па пальцах пералічыць. Гісторыя гэтага населенага пункта пачалася ў XVI стагоддзі, але асабліва шматлюднай гэтая вёска ніколі не была.
А яшчэ, ніякіх сувязяў з той самай Палесцінай няма. Паводле падання, якое перадаецца з вуснаў у вусны, так вёску сталі называць, дзякуючы кляновым лістам. З усяго наваколля вяскоўцы прыходзілі сюды "па лісты" – бо вельмі зручна было на іх выпякаць хлеб. Вось так "па лісты" з гадамі і сталі Палесцінай.
Да Вільнюса – усяго 60 км, мясцовая моладзь з сярэдзіны мінулага стагоддзя ў асноўным з’язджала туды. Іншыя перабіраліся ў Мінск і зараз прыязджаюць у бацькоўскія дамы летам або на выходных.
Рай
А яшчэ любы жыхар Беларусі без перашкодаў можа патрапіць у Рай. Населены пункт з такой назвай знаходзіцца ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці. Але шлях туды дастаткова цярністы: як кажуць бывалыя падарожнікі, каб аб’ехаць усялякія ямы і калдобіны на дарозе, прыйдзецца рухацца з вельмі невысокай хуткасцю.
Зараз у Раі жывуць у асноўным пенсіянеры. Дарэчы, гэта дзіўна, але царквы ў Раі няма і ніколі не было. А таксама тут няма Адама і Евы – мясцовыя жыхары аддавалі перавагу іншым імёнам.
А вось сама вёска, па легендзе, атрымала такую незвычайную назву дзякуючы пану, якому належалі гэтыя месцы. Кажуць, яму так спадабалася тут, што ён назваў вёску Раем.
