Ліза кажа, што заўсёды была бучным дзіцем. Але ў нейкі момант пачала асабліва актыўна набіраць лішнія кілаграмы. Калі яна заканчвала школу, вагі паказвалі ўжо 110 кг.
Дзяўчына спрабавала розныя спосабы схуднець самастойна, але нічога не дапамагала. А ў 30 гадоў, дайшоўшы да 142 кг, яна адважылася на барыятрычную аперацыю.
|
Барыятрыя – раздзел хірургіі, які спецыялізуецца на лячэнні цяжкіх форм атлусцення. Такія аперацыі мяняюць анатомію стрававальнага тракту, што памяншае аб'ёмы спажыванай ежы і зніжае засваенне калорый. |
Зараз Ліза кажа, што гэта было лепшае рашэнне ў яе жыцці: яна скінула амаль палову ранейшай вагі, зрабіла аперацыю па выдаленні лішняй скуры, а цяпер хоча падцягнуць грудзі і падкарэктаваць некаторыя іншыя моманты.
У інтэрв'ю Tochka.by Ліза Грыбко ўпершыню адкрыта дзеліцца сваёй гісторыяй з чужымі і тлумачыць, чаму, нягледзячы на ўсе плюсы, барыятрыя – не панацэя ў барацьбе з вагой.
"Сыходзіла 15 кг, а потым – адкат"
Ліза сустракае нас у яркім вобразе і з радасцю прымае кампліменты: мы бачылі яе "да" і зараз ў неверагодным захапленні ад "пасля".
"Шчыра кажучы, я яшчэ сама не прывыкла да свайго новага цела, не навучылася выбіраць вопратку і фатаграфавацца", – перажывае дзяўчына.
Ліза вясёлая і з добрым пачуццём гумару. Яна спакойна расказвае пра тое, як гэта – жыць з лішняй вагой.
А яшчэ пра булінг – яго ў школьныя гады хапала. Бо праблемы былі не толькі з лішняй вагой, але і з некаторымі асаблівасцямі твару.
У беларускі – калабома павекаў, радужкі і анамалія развіцця левага крыла носа. З-за гэтага адно вока крыху дэфармавана з нараджэння, давялося прайсці праз шэраг аперацый.
"Комба! Булілі ў школе добра. Але я ў прынцыпе чалавек моцны, таму ўсё перажыла і са ўсім справілася", – расказвае Ліза.
У яе дзве вышэйшыя адукацыі: спачатку адвучылася на эканамічным, а потым выканала сваю мару і паступіла ў медыцынскі. Цяпер працуе на хуткай педыятрам.
Яе першыя спробы схуднець былі яшчэ ў студэнцкія гады.
"Я хадзіла да эндакрынолагаў, спрабавала розныя дыеты, спорт. Штосьці скідвала, але вага вярталася "з плюсам". Сыходзіла ў межах 15 кг, а потым – адкаты назад. Можа, была няправільная тактыка, можа, сілы волі не ставала", – кажа дзяўчына.
На барыятрыю пайшла смела
Гады ішлі ў пастаянных спробах схуднець. Палюбіць сябе ў сваім целе, да чаго цяпер актыўна заклікаюць розныя блогеры, Ліза таксама не змагла.
Так, з лішняй вагой і асаблівасцямі твару яна заўсёды заставалася пазітыўным чалавекам. Але ўсё ж хацелася, як і ўсім нам, "быць прыгожай".
"Быць тоўстым – гэта лавіць шмат асуджальных позіркаў: "Чаму ты такая тоўстая? Чаму ты не можаш узяць сябе ў рукі і схуднець?". Плюс дыскамфорт ад таго, што ў мяне праблемы з тварам. І калі, у адрозненне ад вока, паўплываць на сваю вагу я магу, то чаму б не паспрабаваць?" – тлумачыць Ліза сваё рашэнне звярнуцца па дапамогу да хірургаў.
Калі настала тая самая кропка незвароту і вага дасягнула 142 кг, Лізе ў сацсетках трапілася фота яе знаёмай, якая вельмі моцна схуднела. Высветлілася, што тая зрабіла барыятрычную аперацыю.
"Мы з ёй пагаварылі, і я таксама адважылася. Да аперацый мне не прывыкаць [гаворка ідзе пра аперацыі на твары. – Tochka.by], самой схуднець у мяне не атрымліваецца, дык чаму ж не?" – успамінае Ліза.
Запісалася да хірурга, у верасні 2024-га прааперыравалася. Шрамы невялікія: аперацыя была лапараскапічная, засталіся толькі маленькія кропкі ў месцах праколу. На ўсё пра ўсё – каля дзвюх гадзін, ніякага болю або дыскамфорту пасля. У бальніцы пад наглядам яна правяла пяць дзён.
"Мне зрабілі міні-гастрашунтаванне. Каштавала гэта ў той час у раёне 10 тысяч, давялося крыху пазычыць. Але ні пра што не шкадую. У той момант для мяне гэта было вельмі важна: я хацела нарэшце давесці справу да канца і схуднець", – кажа беларуска.
Жыццё падзялілася на да і пасля
Першыя тры дні пасля аперацыі нельга было есці наогул нічога. Ды асабліва і не хацелася, кажа Ліза.
Потым уводзілася вадкая ежа: булёны, дзіцячыя пюрэ. А праз месяц-паўтара можна паступова пачынаць есці звычайную ежу.
"Нават пад графік працы на хуткай атрымалася добра падладзіцца: выручалі тыя ж дзіцячыя пюрэ. Калегі здзіўляліся, чаму я так харчуюся, але я асабліва не афішавала сваю аперацыю – не хацела лішніх размоў", – тлумачыць дзяўчына.
Першы год пасля барыятрыі Ліза называе "асноўным" – тады яна скінула больш за ўсё. За першы месяц – 12 кг, за паўгода – 40 кг. Потым вага сыходзіла крыху павольней. Агульны вынік пакуль – мінус 60 кг.
ЗХП, булімія, дэпрэсія
Урачы папярэдзілі пра магчымыя наступствы ўмяшання: утварэнне жоўцевых камянёў і дэфіцыт вітамінаў.
Але пасля аперацыі ў Лізы пачаліся іншыя праблемы – з ментальным здароўем. Даходзіла нават да буліміі.
"Я проста не магла ўспрымаць сябе ў новым целе. Так, стала выглядаць больш-менш як звычайны чалавек, але ўнутры быў дысананс. Мне ўвесь час здавалася, што я недастаткова худая. Нібыта галавой усё разумееш, нібыта ўжо схуднела на 40 кг, а ўсё роўна такія думкі…" – прызнаецца Ліза.
Дзяўчына пачала думаць, што нават той "правільнай" ежы, якую яна з'ела, занадта шмат. Да барыятрыі ў яе былі прыступы буліміі – і яны зноў вярнуліся.
"Паставілі ЗХП і дэпрэсію, піла антыдэпрэсанты. Цяпер усё добра", – дадае яна.
Але галоўны момант, які трэба ўсвядоміць: аперацыя – не чароўная таблетка ад лішняй вагі, падкрэслівае Ліза.
"Вядома, у першы год ты будзеш актыўна худнець: страўнік маленькі, есці не асабліва хочацца. Але для мяне гэта стала штуршком, каб разабрацца ў пытаннях харчавання, завесці новыя харчовыя звычкі, дадаць спорт", – кажа беларуска.
Што змянілася ў выніку? Няма культу ежы. Хаця дзяўчына кажа, што і раней не асабліва "заядала" праблемы.
"Цяпер я проста больш усвядомлена хаджу ў краму, вывучаю склад і КБЖУ. З'явілася разуменне, што і колькі я ем. Магчыма, калі б я раней у гэтым разбіралася, мне б не спатрэбілася барыятрыя", – пералічвае яна.
Цяпер Ліза ўпэўнена: не памяняй яна лад жыцця, пасля аперацыі вага б усё роўна рана ці позна вярнулася.
"Ты не будзеш вечна худой толькі таму, што зрабіў барыятрыю. Аперацыя працуе першы год. А потым усё залежыць ад таго, як ты змог змяніць свае звычкі", – папярэджвае дзяўчына.
Выдалілі 5 кг лішняй скуры
Нядаўна Ліза зрабіла пластычную аперацыю – прыбрала лішнюю скуру ў вобласці жывата пасля пахудзення (так званы ніжні бодзіліфт). Мінус яшчэ 5 кг.
"Чарга вялікая: у хірурга, да якога я хацела патрапіць, быў ліст чакання на год наперад. Кошт – каля 9 тысяч рублёў. Хачу яшчэ крыху пазней зрабіць карэкцыю ў вобласці рук і падцягнуць грудзі", – дзеліцца планамі Ліза.
Пасля гэтай аперацыі ў дзяўчыны здарылася невялікае ўскладненне – разышліся швы, але цяпер усё добра. Шрам больш прыкметны, чым ад барыятрыі, – кругавая лінія па жываце.
Працэс пахудзення яшчэ не скончаны. Дзяўчына ведае, якую порцыю з'ядае, займаецца плаваннем і ходзіць у трэнажорную залу. Штодзённы рацыён у яе – на 1400-1700 калорый.
"На сняданак у асноўным тварог з якімі-небудзь ягадамі або садавіной. На абед часцей за ўсё курыца з агароднінай, радзей – з кашай. На вячэру таксама агародніна і курыца, часам пратэінавыя пудынгі. Аб'ём порцый дзесьці да 200 грам. Плюс басейн і трэнажорка, шмат крокаў, па 7-8 км. Я ўжо ўвайшла ў гэты рэжым, мне ўсё цалкам камфортна і ўсё падабаецца", – усміхаецца Ліза.
Шмат што цяпер дзяўчына вывучае быццам упершыню. Напрыклад, шопінг: раней у яе былі пастаянныя цяжкасці з выбарам вопраткі, даводзілася закупляцца праз маркетплейсы або падчас паездак за мяжу.
"Для мяне гэта трыгер дагэтуль. Баюся, што зайду ў краму, і там не будзе майго памеру. І дагэтуль здзіўляюся, што нейкая вопратка мне цяпер можа быць вялікай. Гэта некаторая псіхалагічная праблема: дзесьці падсвядома я ўсё яшчэ адчуваю сябе тоўстай", – адкрыта кажа Ліза.
Цяпер дзяўчына важыць 82 кілаграмы. А жаданая вага – 72. Працэс пахудзення ідзе значна павольней, чым у першы год.
Але за хуткасцю Ліза не гоніцца: проста жыве з новымі звычкамі і ў новым целе, ведаючы, што абавязкова прыйдзе да сваёй жаданай формы.
